Met trots presenteer ik dit exclusieve fotoboek, met een terugblik op een glorieus seizoen van de dames van Rugby Club Waterland. De 367 foto’s in dit boek vertellen het verhaal van een kampioensteam. Een team dat geschiedenis schreef. Ik hoop dat mijn beelden niet alleen de wedstrijden laten herleven, maar ook de trots, de emotie en de herinneringen oproepen aan een seizoen dat niemand bij Rugby Club Waterland snel zal vergeten.
Met dank aan Print&Bind die dit prachtige (al zeg ik het zelf) boek mede mogelijk hebben gemaakt!
De wedstrijd van het jaar. De finale om het landskampioenschap. Een hele eer om daarbij op het veld te mogen staan. Uiteraard niet om zelf te rugbyen. Maar hoewel het ‘slechts’ om het maken van foto’s gaat, voelde ik aan alles dat dit geen gewone dag was. Geen enkele competitiewedstrijd was hiermee te vergelijken.
RC Waterland had zich in maart al geplaatst voor deze eindstrijd. De spanning bouwde zich dus al een tijd op. Maar op 30 mei 2026 was het eindelijk zover: de finale tegen AAC. Daar komt een wedstrijdspanning bij kijken die ik als speler zelf nooit heb ervaren. Maar bij deze finale moest voor mij toch alles kloppen. Elk beeld moet scherp zijn, elke try wilde ik vastleggen en geen enkele emotie mocht aan mijn lens ontsnappen. En bovenal: het is ‘mijn’ club die speelt. Eerlijk is eerlijk: ik was best zenuwachtig.
Vlak voor 15.00 uur staan de speelsters van beide clubs klaar in de spelerstunnel van het NRCA Stadion. De laatste minuten voor de kick-off van de grote finale. Mijn camera vangt de blik van Waterland-captain Kyra Elzinga, terwijl de stadionspeaker de supporters nog één keer opzweept. De reactie van de Waterland-aanhang klinkt duidelijk luider dan die van AAC. Bij mij neemt de spanning alleen maar verder toe. Maar bij Kyra zie ik niets van die zenuwen terug. Ik zie vastberadenheid. Een blik waaruit maar één doel spreekt: een fantastisch seizoen bekronen met de landstitel.
Dan betreedt het arbitrale trio het veld, gevolgd door de speelsters van Waterland en AAC. Mijn oog en lens zijn vooral gericht op de dames in blauw, rood en wit. En wat zie ik? Spanning? Nee. Ik ben duidelijk de meest zenuwachtige Waterlander op het veld. Ik zie strijdlustige blikken, speelsters die van oor tot oor stralen. De finale gaat eindelijk beginnen en ze hebben er zichtbaar zin in.
Bij mij valt de spanning direct weg. Want één ding wordt meteen duidelijk: van dit team is vandaag absoluut niet te winnen….
Maarten Rabelink
Fanatix.nl